De zomer waarin ik twee meesters ontmoette

Twee deuren die zomaar opengingen

June 30, 20263 min read

Soms begint iets heel bijzonders met een gewone middag.

De zomer van 2025 bracht ik samen met mijn kinderen door in Drenthe. We pasten op het huis van een gezin met een kat, kippen, konijnen en een enthousiaste puppy. Geen verre reis, geen volle agenda. Gewoon vakantie in eigen land. Langzame dagen. Veel groen. Ruimte.

Op een middag liep ik door Assen en stapte ik een kunstwinkel binnen. Daar zag ik de boeken en schilderijen van Henk Helmantel. Zijn verstilde stillevens, de invloed van het licht, de aandacht voor het alledaagse; het raakte me. Ook voelde ik iets van de spirituele laag die in zijn werk aanwezig is.

De volgende dag besloot ik hem gewoon te bellen.

Geen groot plan. Geen strategie.

Gewoon nieuwsgierigheid.

Tot mijn verrassing kreeg ik Henk Helmantel zelf aan de lijn. Een van de bekendste levende Nederlandse kunstschilders, die al sinds zijn twaalfde wist dat hij schilder wilde worden en vanuit Westeremden een indrukwekkend oeuvre en een eigen museum heeft opgebouwd. Het christelijk geloof speelt daarbij een belangrijke rol in zijn leven en werk.

Ik vertelde hem over mijn eigen autonome fotografieproject rondom kunstenaars. Eerder had ik onder andere Rob Peters, Rob Arbouw en levenskunstenaar Rob van Delden geportretteerd. Kunstenaars fascineren me. Misschien omdat zij iets durven wat veel mensen spannend vinden: hun hart volgen.

Een paar dagen later reed ik naar Westeremden.

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Licht uit het noorden

Ik werd hartelijk ontvangen terwijl Henk aan het schilderen was. In zijn atelier viel het beroemde noorderlicht zacht door de ramen naar binnen. Voor schilders heeft dat licht een bijzondere kwaliteit en Helmantel maakt daar al zijn hele leven gebruik van.

De boerderij en het museum vormden samen een wereld op zichzelf. Oude materialen, verstilling, aandacht. Alles wat ik zag, toonde schoonheid met authenticiteit.

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Terwijl ik fotografeerde, spraken we over kunst, leven en passie.

En ik dacht:

Wat bijzonder eigenlijk, om je leven zo trouw te blijven.

Je weet als jonge kunstenaar immers niet waar het zal eindigen. Of je succesvol zult zijn. Of mensen je werk zullen waarderen.

En toch doorgaan.

Dat vind ik bewonderenswaardig.

Portretfotografie Kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Nog een deur

Via Henk hoorde ik over een collega-schilder: Rein Pol.

"Die woont hier vlakbij", vertelde hij.

En omdat ik toch zo lekker bezig was, reed ik door naar Stedum.

Ik belde niet eens.

Ik belde aan.

Tot mijn verrassing werd ik opnieuw gastvrij ontvangen. Rein liet mij zijn atelier zien en ook een deel van zijn woonhuis. De sfeer was warm, geleefd en vol verhalen. Het voelde alsof kunst en leven daar volledig met elkaar verweven waren.

Portretfotografie Kunstschilder

Portret kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Portret kunstschilder

Portretfotografie Kunstschilder

Rein Pol is een veelzijdig schilder. Veel mensen kennen zijn iconische treinen, de Blauwe Engel maar zijn werk omvat ook portretten, stillevens, landschappen, dieren, planten, trommels en muziekinstrumenten. Persoonlijke herinneringen en de natuur spelen daarin een belangrijke rol.

Ook hij heeft zijn leven gewijd aan het schilderen.

Niet als hobby.

Maar als levensweg.

Portret kunstschilder

Portret kunstschilder

Portret kunstschilder

Wat kunstenaars mij leren

Nu ik erop terugkijk, zie ik hoe deze ontmoetingen naadloos aansluiten bij mijn onderzoek naar innerlijke rijkdom.

Innerlijke rijkdom gaat niet over bezit.

Het gaat over wat iemand belichaamt. Over passie. Over trouw blijven aan jezelf. Over schoonheid brengen in de wereld. Over jarenlang doorgaan, ook als niemand weet waar het toe zal leiden.

Misschien is dat wel waarom ik kunstenaars zo graag portretteer.

Ik fotografeer niet alleen mensen.

Ik fotografeer iets van hun bezieling.

Hun aandacht.

Hun liefde voor het vak.

Hun manier van leven.

En misschien is dat wat me het meest raakte in Westeremden en Stedum.

Niet de schilderijen. Niet de musea.

Maar twee mensen die simpelweg zijn blijven doen waar hun hart al heel vroeg "ja" tegen zei.

En hoe bijzonder is het, dat twee deuren zomaar opengingen.

Omdat ik een impuls volgde.

Omdat ik durfde te benaderen.

En omdat sommige ontmoetingen misschien niet zomaar zijn maar een herinnering dat schoonheid ons altijd weet te vinden, wanneer wij bereid zijn om onze intuïtie te volgen.

Portret kunstschilder

Wendy Bos

Innerlijke Rijkdom onderzoekt de wereld van mensen die leven vanuit bezieling, creativiteit, autonomie en verbinding.

Back to Blog