Hij bouwde zijn eigen wereld
Nieuwe inspiratie komt zelden op bestelling.
Het komt wanneer je er niet naar zoekt.
Soms sta ik te dansen op een technofeest.
Soms ben ik bij een afscheid van een overleden zanglerares.
Soms wandel ik gedachteloos door de wijk.
Of sta ik te wachten voor een winkel.
En dan ineens gebeurt het.
Iets trekt aandacht.
Iets raakt.
Iets zegt: kijk hier.
De laatste tijd luister ik daar steeds vaker naar.
Niet alleen opmerken maar ook handelen.
Ik durf te vragen.
Ik durf contact te maken.
Ik durf een ‘nee’ te ontvangen
en toch door te gaan.
En daar ontstaan de ontmoetingen die blijven hangen.
Mensen die leven wat ze zijn
Wat eruit voortkomt, zijn geen toevallige ontmoetingen.
Het zijn mensen met een verhaal. Met een eigen ritme. Een eigen waarheid.
Mensen die niet per se passen in hoe het ‘hoort’,
maar die wel kloppen.
Ze leven vanuit hun essentie.
En juist dat raakt aan mijn huidige thema: Innerlijke Rijkdom —
niet wat iemand bezit, maar wat iemand belichaamt.
In mijn werk noem ik hen Guardians, Sisters,
mensen die iets dragen. Vaak zonder dat ze het zelf zo benoemen.
De ontmoeting met Steven
Zo ontmoette ik Steven.
Niet gepland. Niet gezocht.
Maar wel precies op het juiste moment.
Hij maakt muziek.
Maar dat woord voelt eigenlijk te klein voor wat er gebeurt.
Zijn klanken vullen geen ruimte op.
Ze openen haar.
Soms bijna ceremonieel.
Soms rauw en hypnotisch.
Soms weer zacht en verstild.
Alsof geluid bij hem niet alleen muziek is,
maar een manier om mensen terug te brengen naar iets wat ze onderweg kwijt zijn geraakt.
Ik bezocht hem in zijn studio op kampeerterrein De Lievelinge.
Een ruimte die hij zelf heeft gebouwd.
Daar woont hij.
Daar werkt hij.
Daar creëert hij.
En dat voel je meteen.
Niet als een zorgvuldig opgebouwd imago,
maar als iemand bij wie leven en creëren langzaam in elkaar zijn overgelopen.
Zijn wereld is eenvoudig en rijk tegelijk.
Alsof alles wat overblijft, bewust gekozen is.
Een andere manier van leven
Steven is voor mij een Guardian.
Niet omdat hij dat probeert te zijn,
maar omdat hij leeft vanuit iets dat echt is.
Met zijn muziek brengt hij mensen in beweging.
Niet alleen fysiek, maar van binnen.
Hij creëert sfeer.
Ruimte.
Vertraging.
Een plek waarin mensen even loskomen van de constante ruis van buitenaf.
In zijn sessies zie je mensen zachter worden.
Voelen.
Herinneren.
Soms zelfs iets loslaten waarvan ze niet wisten dat ze het nog vasthielden.
En wat daar ontstaat voelt niet als een concept of trucje.
Het voelt echt.
De weg ernaartoe
Maar ook dit is niet zomaar ontstaan.
Het was een weg.
Zo’n weg die niet recht loopt.
Zoeken. Afwijken. Terugkomen.
Blijven voelen wat klopt en wat niet.
Tot je op een punt komt waarop je niet meer terug kunt
naar hoe het was.
En langzaam, bijna ongemerkt,
ontstaat er iets dat voelt als thuiskomen.
Waarom ik dit vastleg
Ik wil deze mensen zichtbaar maken.
Niet omdat ze ‘bijzonder’ moeten zijn,
maar omdat ze laten zien wat mogelijk is.
Dat er andere manieren zijn om te leven.
Om te werken.
Om te zijn.
En dat wanneer je de moed hebt om te luisteren naar dat innerlijke kompas,
je leven zich anders begint te vormen.
Authentieker, misschien zachter.
Maar ook krachtiger.
Wanneer alles samenvalt
Wat ik steeds vaker zie,
is dat wanneer iemand echt kiest voor wat klopt…
…dingen beginnen samen te vallen.
Niet altijd makkelijk.
Niet altijd logisch.
Maar wel waar.
Innerlijke rijkdom groeit niet door wat je verzamelt,
maar door wat je durft te leven.
En soms begint dat gewoon
met luisteren naar een klein, stil impulsje dat zegt:
ga.
—
Wendy Bos
Innerlijke Rijkdom onderzoekt de binnenwereld van mensen die leven vanuit bezieling, creativiteit, autonomie en verbinding.
